ജീർണ്ണതയുടെ സൂചിക

മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണ്? തീർച്ചയായും മതങ്ങളല്ല. ഓരോ മതവും വിളംബരം ചെയ്യുന്നു, അതു മാത്രമാണ്  ശരി. രാഷ്ട്ര മീമാംസകളോ, പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളോ അല്ല. വാണിജ്യ വൽക്കരിക്ക പ്പെടുന്ന കായിക വിനോദങ്ങളും അല്ല. ഏറെക്കുറെ ആ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത് കലയും സാഹിത്യവുമാണ്. സ്വതന്ത്രമായി പരിലസിക്കുന്ന കലയും സാഹിത്യവും മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്, മനുഷ്യരെ പ്രകൃതിയുമായി കൂടുതൽ ബന്ധിപ്പിക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ കലയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും ഇടമില്ലാത്ത സമൂഹത്തിൽ വിഭാഗീയത കൂടുതൽ ആയിരിക്കും. അത്തരം സമൂഹങ്ങൾ ജീർണ്ണതയിലേക്കു വളരെ വേഗം കൂപ്പുകുത്തും. ഇവിടെയാണ് കലയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും ചങ്ങലകൾ ഇടുന്നതിന്റെ പ്രസക്തി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്. ബാഹ്യ ശക്തികൾ കലയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും വില ക്കുകൾ ഏർപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, സ്വതന്ത്രമായി വ്യവഹരിക്കാൻ അവയെ  അനുവദിക്കാതെ വരുമ്പോൾ 'മനുഷ്യരെ ഒന്നിക്കുക', 'മനുഷ്യരെ പ്രകൃതിയുമായി ഇണക്കുക' എന്നീ  കർത്തവ്യങ്ങൾ അവയ്ക്കു നിറവേറ്റാൻ  കഴിയാതെ വരുന്നു. എവിടെ കലയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും വിലക്കു വീഴുന്നുവോ, അവിടെ സമൂഹം ജീർണ്ണിക്കുവാൻ തുടങ്ങി എന്നു നിസ്സംശയം നിരൂപിക്കാം. അതു തിരുത്തൽ നടപടികൾക്കുള്ള കാലമായി എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്. അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം ഹനിക്കപ്പെടുമ്പോളും ഇതു തന്നെ ആണ് സംഭവിക്കുന്നത്. പൊതു വേദികളിൽ അഭിപ്രായവുമായി എത്തുന്ന വ്യക്തികളെ കരി ഓയിലിൽ കുളിപ്പിച്ചെടുക്കുക. ആശയങ്ങളെ ആശയങ്ങൾ കൊണ്ട് നേരിടാതെ, വ്യക്തി ഹത്യ യ്ക്കു പുറപ്പെടുന്നത്, ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ് - ആശയ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. അതൊരു ആക്രമണ നയം എന്നതിലുപരി പൊള്ളയായ തലയുടെ ലക്ഷണമാണ്. ഇതൊരു സൂചികയാണ് - സാമൂഹിക ജീർണ്ണതയുടെ!-