ജീവിതം മരിക്കാനുള്ളതല്ല. മറിച്ചു രമിക്കാൻ മാത്ര മുള്ളതുമല്ല. അനന്തതയിലെന്നോ തുടങ്ങിയ ജീവന്റ യാത്രയിൽ, വർത്തമാന കാലത്തെ അതിന്റെ പൂർണതയിൽ ഭാവിയിലേക്ക് ലയിപ്പിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നിറവേറ്റാനുള്ളതാണ് ജീവിതം. ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ഓർമിപ്പിക്കലാണ് സാഹിത്യം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യുന്നതും. ജീവിതം വെല്ലുവിളികളുടെ കേദാരമാണ് . വെല്ലുവിളികളെ നേരിടുമ്പോൾ സഹജീവികളെയും പ്രകൃതിയെപ്പോലും മറക്കുക സഹജമാണ്. അത്തരം മറവിലൂന്നിയ ജീവിത സമരങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ വിജയങ്ങൾ ഒരു പക്ഷേ ഉണ്ടാക്കുമെങ്കിലും, സമൂഹം ഒരു പടി പരാജയത്തിലേക്ക് താഴും. അത് ഭാവി വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തെ ദുസ്സഹമാക്കും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാവർക്കും വിജയിക്കാൻ കഴിയുന്ന സമരങ്ങളല്ലേ ഉത്തമം?
