ഷെല്ലിയിലേക്കുള്ള വഴി തുറന്നു തന്നത് ഫ്രാൻസിസ് അണ്ണൻ ആണ്; കഴിഞ്ഞ തവണ കട്ടൻകാപ്പി കുടിച്ചപ്പോൾ. അതിനു ശേഷം Ode to the west wind പല തവണ വായിച്ചു. The Mask of Anarchy വായിച്ചു. വിവാദ ലഖുരേഖ ആയ The Necessity of Atheism (1811) ഉം വായിച്ചു. കാല്പനിക കവി എന്ന പെട്ടിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ അടച്ചത് എന്തിനെന്ന് ഇവ മൂന്നും വായിച്ചിട്ടും മനസ്സിലായില്ല. ഈശ്വര വിശ്വാസത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും അപകടകരമായ കാര്യമായി കണ്ടിരുന്ന ഒരു കാല-ദേശത്തു, ആ കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യാൻ ധൈര്യം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും, അതിലുള്ള തന്റെ നിലപാടിൽ പിന്നീട് ഉറച്ചു നിൽക്കുകയും ചെയ്തത്, എന്നെ വിസ്മയപ്പെടുത്തി. കവിയുടെ അദമ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യ അഭിവാഞ്ഛയും, വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഇരുട്ടിനെതിരെയുള്ള നിരന്തര പോരാട്ടവും വെറും പ്രകടനപരത ആയിരുന്നില്ല എന്ന്, കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ വന്നു പോയ ആ ക്ഷണിക ജീവിതം നമ്മെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
ആശാൻ വീണപൂവിൽ പറയുന്നുണ്ട് "മേഘ ജ്യോതിസ്സുതൻ ക്ഷണിക ജീവിതമല്ലി കാമ്യം" എന്ന്. ദീർഘ കാലം വഴി നടക്കുന്നവരുടെ പാദം തട്ടി മുറിക്കുന്ന, കരിങ്കല്ലുകളെ നമുക്കു മറക്കാം. ക്ഷണികമാണെങ്കിലും, വഴി തെളിക്കുന്ന ജ്യോതിസ്സുകളെ നമുക്കാദരവോടെ ഓർക്കാം.
